معنی و تعریف
(ترکی -مغولی، اِ) پادشاه زاده.
(رشیدی) (برهان قاطع) (آنندراج)
(ناظم الاطباء). || ترکان ملوک و سلاطین
را بدین نام خوانند. (برهان قاطع) (فرهنگ
خطی). از القاب بزرگان ترک است.
(انجمن آرا). || امیر. اعظم. (رشیدی). امیر،
فرمانده سپاه. سردار. در عنوان سرداران
مغول و ترک آید. (از فرهنگ فارسی معین).
|| سبدی یا طبقی را نیز گفته اند که از چوب
بید بافته باشند. (برهان قاطع) (آنندراج) (از
ناظم الاطباء).