[ نَ ] (ص مرکب) نم آگین. نمناک. (آنندراج). نمدار. تر. مرطوب. (ناظم الاطباء). بانم. نمگن : سماروغ گیاهی بود که اندر جاهای نمگین روید. (لغت نامهٔ اسدی). چون آهن کی در خاک نمگین بماند ژنگار برآرد. (سندبادنامه ص ۴۵).
- دیدهٔ نمگین؛ چشم اشک آلود: دانست که با سینهٔ غمگینم و با دیدهٔ نمگین. خواجه عبداللََّه انصاری.