[ نِ مِ اِ تِ ] (اِخ) (مولانا...) نظام الدین استرابادی متخلص و مشهور به نظام، از شعرای قرن نهم و دهم، در هرات سکونت داشته و در همانجا به سال ۹۲۱ هـ . ق. درگذشته است. قصایدی در مدح اهل بیت و منظومه ای به عنوان سلیمان و بلقیس دارد، دیوان او بالغ بر ۱۷۰۰ بیت است، او راست: تیرت گذشت از جان در دل گرفت منزل جان یافت راحت اما کار دل است مشکل. بهم بود غم و شادی اسیر دنیا را مگس دو دست به سر پای در شکر دارد. به باغ دل در این بستانسرای عالم فانی نهال آرزو منشان که بار آرد پشیمانی. (از ریحانة الادب ج ۴ ص ۲۰۷) (هدیةالاحباب ص ۲۵۶) (مجمع الفصحا چ مصفا ج ۴ ص ۱۰۵) (فهرست مدرسهٔ سپه سالار ج ۲ ص ۲۱۱) (سفینة الشعراء ص ۳۰۵) (روز روشن ص ۸۳۳) (تذکرهٔ نتایج الافکار ص ۷۰۹) (هفت اقلیم ذیل اقلیم چهارم) (قاموس الاعلام ج ۶) (شمع انجمن ص ۴۵۱) (حبیب السیر جزو ۳ ج ۳ ص ۳۴۲) (آتشکدهٔ آذر ص ۱۵۹). و نیز رجوع به مجالس المؤمنین ص ۲۵۵ شود.