[ نَ تَ ] (ع اِ) گیاه که نخستین بروید. (منتهی الارب) (آنندراج). نخستین گیاهی که بروید. (ناظم الاطباء). || نوک و بن گیاه که اول نمایان گردد. (منتهی الارب) (آنندراج). سر و ته هر گیاه که در آغاز رُستن هویدا شود. (از اقرب الموارد) (از معجم متن اللغة). آنچه ابتدا از رستنی ظاهر شود. (المنجد). || سپیدی که در بن ناخنها پدید آید. (از المنجد) (از معجم متن اللغة). نقطهٔ سپید که بر ناخن افتد. (از مهذب الاسما). البیاض الذی فی اصل الظفر. (معجم متن اللغة).