معنی و تعریف
[ زَ ] (حامص مرکب) نامزد بودن.
- جشن نامزدی؛ مراسمی که نامزد شدن
پسر و دختر جوان را برپا کنند. آئینی که پیش
از ترتیب مجلس عقد برپای دارند و در آن زن
و شوهر آینده حلقهٔ مخصوص نامزدی را به
انگشت یکدیگر کنند و خود را به همسری
یکدیگر مخصوص و نامزد گردانند.