[ ظِ رِ دَ رِ سَ ] (ترکیب اضافی، اِ مرکب) نویسنده ای که بر در سرای پادشاهان نشیند تا هرکدام از نوکران که به چاکری حاضر نشوند بنویسد. (ناظم الاطباء). و او را در هندوستان ناغه نویس می گویند. (آنندراج). متصدی حضور و غیاب.