(فرانسوی، اِ) اصطلاح فلسفی منسوب به میچورین. بطور کلی اساس این نظریه در تبدیل انواع طبیعی بر دو اصل ذیل بنا شده است: ۱ -اثر مستقیم تغییرات شرایط محیط حیات بر حیوانات. ۲ -ارثی بودن صفات اکتسابی. میچورین از مجموع تجربیات خود به این نتیجه رسید که اگر موجودی را در محیط متفاوت و تغییر یافته و غیرعادی قرار دهند دو راه می تواند بپیماید، یا آنکه از عادت ارثی اجدادی تبعیت کند که در این صورت مرگ او حتمی است و یا با شرایط جدید محیط خود را تطبیق دهد بنابراین از نظر میچورین هر موجودی قابل این است که صفات جدیدی کسب کند. این صفات اکتسابی از راه توالد و تناسل از اسلاف به اخلاف به ارث می رسد. اهمیت میچورینیسم در بیولوژی معاصر بی اندازه زیاد است.