معنی و تعریف
[ مَ ] (ع ص، اِ) جِ ماضیة.
- مواضی ایام؛ گذشته های زمان. (از
یادداشت مؤلف): در مواضی ایام و
سوالف اعوام در اقلیم هندوستان پادشاهی
بوده است. (سندبادنامه ص ۳۱). آورده اند که
در مواضی دهر و سوالف سنین و شهور...
(سندبادنامه ص ۲۱۸). در مواضی ایام دهقانی
بوده است صاین و متدین و متورع و متقی.
(سندبادنامه ص ۱۲۹).
و رجوع به ماضی
شود.