[ اِ تِ ] (ع مص) استوار شدن. (زوزنی) (تاج المصادر بیهقی). استواری. استوار گردیدن. (منتهی الارب). حصانت. محکمی. اِحکام: الحمد للََّه الذی انتخب امیرالمؤمنین من اهل تلک الملة التی علت غراسها و رست اساسها و استحکمت ارومتها. (تاریخ بیهقی چ ادیب ص ۲۹۹). عقدهٔ آن مناکحت به استحکام رسانیدند. (ترجمهٔ تاریخ یمینی ص ۳۹۵).