[ دَ / دُو ] (نف مرکب / ص مرکب) آهوتک. آنکه دویدنی چون آهو دارد: یوزجست و رنگ خیز و گرگ پوی و غرم تک ببرجه آهودو و روباه حیله، گوردن. منوچهری.