استبکاء - فرهنگ لغت دهخدا | منظومه ایرانیان

استبکاء29767

معنی و تعریف

[ اِ تِ ] (ع مص) گریانیدن. (منتهی الارب). بگریانیدن. (زوزنی) (تاج المصادر بیهقی). بگریه انداختن.

لینک ها و اشتراک گذاری

استبکاء

شماره: 29767

تاریخ: ۱۴۰۴/۲/۳

معنی و تعریف

[ اِ تِ ] (ع مص) گریانیدن. (منتهی الارب). بگریانیدن. (زوزنی) (تاج المصادر بیهقی). بگریه انداختن.