(ص مرکب، اِ مرکب) آهوپای. بنا یا خانهٔ آهوپای؛ خانهٔ شش پهلو. خانهٔ مسدس. خانهٔ شش ضلعی. خانهٔ مسدس الاضلاع : ای مبارک بنای آهوپای آهویی در تو نافریده خدای.ابوالفرج رونی.
|| گچ بریهای برجسته بر آسمانهٔ خانه آویخته چون پای آهو. مقرنَس. مقرنس کاری. و بهر دو معنی، پاآهو و پاآهوی نیز گویند. - آهوپای شدن؛ گریختن. سخت بشتاب دویدن : زآن بساط ددان آهن خای کرده با هم دو آتش آهوپای (کذا). امیرخسرو دهلوی.