معنی و تعریف
[ اِ نُ وُ یی ] (اِخ) سلسله جبالی
است که از کوه کاخته تا دماغهٔ شرقی
بمسافت ۶۰۰۰ هزارگزی امتداد یافته قسمت
جنوب شرقی آن در خطهٔ داوریه، حدود چین
را جدا می سازد، و از این محل به ایالت
اوخوچق امتداد می یابد آنگاه مانند یک بازو
جبال کامچاتکا را به درازا می کشاند.
بلندترین قله های آن از ۲۵۰۰ گز تجاوز
نمی کند. معادن طلا، مس، آهن، توتیا و غیره
در این قطعه بسیار است.