[ اِ ] (نف مرخم) مخفّف استاننده. گیرنده : من زکوةاِستان و او در قحطسال هم بصاعی باد می پیمود و بس. خاقانی.
|| (اِمص) در داد و استان، بمعنی داد و ستد آمده : {/Bأَوْفُوا اَلْکَیْلَ وَ اَلْمِیزََانَ بِالْقِسْطِ...۱۴-۱۸۶:۱۵۲/} (قرآن ۶/۱۵۲). اوفوا الکیل؛ مکیال و میزان راست کنید یعنی آنچه پیمائی و آنچه سنجی تمام بدهی... ایفا در متاع باشد و ایفا تمام بدادن باشد و استیفا تمام بستدن باشد و وفا تمامی باشد و وافی تمام باشد. بالقسط؛ ای بالعدل؛ بداد و استان و راستی. (تفسیر ابوالفتوح رازی چ ۱ ج ۲ ص ۳۵۱، ۳۵۵ و ۳۵۶).