[ اَ ] (ع اِ) جِ سِتر، بمعنی پرده. (غیاث اللغات) (دهار): چو کار کعبهٔ ملک جهان بدان آمد که باد غفلت بربود ازو همی استار. بوحنیفهٔ اسکافی (تاریخ بیهقی چ ادیب ص ۲۸۰). اسرار ضمایر و استار مصایر پیش نظر بصیرت او چون شمع روشن و پیدا بودی. (ترجمهٔ تاریخ یمینی چ ۱۲۷۲ ص ۲۷۹).
- استارِ کعبه؛ پرده های آن.