معنی و تعریف
[ اُ رو دَ ] (اِخ) رودکی شاعر
مشهور عهد سامانی را بسبب فضیلت و تقدم
در فنون ادب و شعر بدین لقب استاد شاعران
خوانند:
رودکی استاد شاعران جهان بود
صدیک از وی توئی کسائی پرگست.
کسائی.
ای آنکه طعن کردی در شعر رودکی
این طعن کردن تو ز جهل و ز کودکی است
کان کس که شعر داند داند که در جهان
صاحب قران شاعری استاد رودکی است.
نظامی عروضی.
رجوع به رودکی شود.