معنی و تعریف
[ اِ ما تِ ] (لاتینی، اِ مرکب)
عنوان تصنیف موسیقی مذهبی که در
خمیس العهد آنرا از روی اقوال منثورهٔ ژاکُپُن
داتَدی (مائهٔ چهاردهم میلادی) به آواز
میخوانند. مشهورترین استاباتها، استابات
پالِسترینا، پِرگُلِس، هَیدن و رُسَینی است که
در ۱۸۴۱ م. تصنیف شده است.