است - فرهنگ لغت دهخدا | منظومه ایرانیان

است29489

معنی و تعریف

[ اُ ] (اِ) سرین و کفل مردم و اسب. (برهان). و ظاهراً با اِست بکسر همزه خلط شده است.

لینک ها و اشتراک گذاری

است

شماره: 29489

تاریخ: ۱۴۰۴/۲/۳

معنی و تعریف

[ اُ ] (اِ) سرین و کفل مردم و اسب. (برهان). و ظاهراً با اِست بکسر همزه خلط شده است.