معنی و تعریف
[ اِ دُنْ ] (اِخ) اسپیریدیون.
یکی از قدیسین نصاری. مولد او جزیرهٔ
قبرس. وی مترپولیت (مطران) لفکوشه (که
آنگاه ترمینونته نام داشت) گردید و وفات او
به سال ۳۴۸ م. بود. او گله های گوسفند داشت
و به شبانی مشغول بود و پس از رسیدن به
درجهٔ مطرانی هم از این کار دست بازنداشت.
اگرچه در مبادی حال تأهل اختیار کرد و
صاحب دختری شد ولی بعدها طریق
رهبانیت گزید. وی از اعضای مجلس
روحانی ازنیک و ساردیک بود. هنگام تعقیب
نصاری از طرف گالریوس اسپیریدون را جبراً
به کار کردن در معادن محکوم ساخته و یک
چشمش را هم از حدقه بیرون کردند. روز
۱۴ دسامبر ذکران اوست و آن روز تعطیل
عمومی است.