[ اِ ] (اِخ) ناحیتی از نواحی نهاوند که جنگ میان ایرانیان و عرب بدانجا روی داد و میمنهٔ سپاه عرب بدانجا بود. (بلاذری): الساریه [ را ] مشهد آن جایگاه است به اسپیدهان و ظاهر بر تل، آنجا که گورهای جمع شهیدان است. (مجمل التواریخ و القصص ص ۴۶۱). و رجوع به اسبیذهان شود.