معنی و تعریف
[ اِ پَ بَ دی یَ ] (اِخ) شعبه ای از
آل باوند که از ۴۶۶ تا ۶۰۶ هـ . ق. / ۱۰۷۳ -
۱۲۱۰م. در طبرستان حکومت رانده اند و نام
آنان از این قرار است: ۱ -حسام الدوله
شهریاربن قارن بن سرخاب بن شهریار، ۳۷
سال. ۲ -نجم الدوله قارن بن شهریار، ۸ سال.
۳ -شمس الملوک رستم بن قارن، ۴ سال. و
پسر او سیف الدین عمادالدوله فرامرز مربی
عمادی شاعر بود. ۴ -علاءالدّوله علی بن
حسام الدوله شهریار، ۲۱ سال. ۴ (الف) -
بهرام بن حسام الدوله شهریار. ۴ (ب) -
رستم بن دارابن حسام الدوله شهریار. ۵ -
نصرةالدین شاه غازی رستم بن علی، متوفی
بسال ۵۵۸ هـ . ق. / ۱۱۶۳ م.، ۲۴ سال.
۶ -شرف الملوک (علاءالدوله) حسن بن
رستم، ۹ سال. ۷ -حسام الدوله اردشیربن
حسن متوفی بسال ۶۰۲ هـ . ق. / ۱۲۰۵ -
۱۲۰۶ م.، ۳۴ سال. ۸ -نصیرالدوله
شمس الملوک شاه غازی رستم بن اردشیر،
متوفی ۶۰۶ هـ . ق. ۱۲۱۰ م.، ۴ سال. (سفرنامهٔ
مازندران و استراباد رابینو صص ۱۳۵ -۱۳۶
بخش انگلیسی).