معنی و تعریف
[ اِ پُ زی ] (اِخ) یکی از
فلاسفهٔ آتن و برادرزادهٔ افلاطون است که در
سال ۳۴۷ ق. م. به جای وی به ریاست
آکادمی منصوب شد و در ۳۳۹ ق. م.
درگذشت. از آثار اسپوزیپوس چیزی در
دست نیست، لکن ظاهراً عقاید فلسفی وی با
عقاید فیثاغورس نزدیک بوده است.
(لغت نامهٔ تمدن قدیم). وی لئیم و تندمزاج و
عشرت دوست بود، بهمین مناسبت شهرت
کامل نیافته است. (قاموس الاعلام ترکی ذیل
اسپوسیپ) و رجوع به اسبوسبوس شود.