[ اِ پِ تَ ] (اوستایی، اِ) آتشی که در بهشت در حضور اهورمزدا میسوزد و آن یکی از پنج نوع آتش است که در یسنای II و VI مذکور است و در تفسیر پهلوی آنها نیز مندرج است و در کتاب بندهش هم اسامی این آتشها با تحریفی آمده است. (ایران در زمان ساسانیان تألیف کریستنسن ترجمهٔ یاسمی صص ۹۱ -۹۲).