معنی و تعریف
[ هَ رُ ] (نف مرکب، اِ مرکب) سنگی
است که بطبع آهن و فولاد را بخود کشد و
جذب کند. آهن کش. مغناطیس. مغنطیس.
مغنیاطیس. حجر مغناطیسی. و آن بر دو گونه
است، طبیعی که اکسیدآهن مغناطیسی است،
و مصنوعی که از قرار دادن آهن یا فولاد در
معرض جریان الکتریک به دست آید. فولاد
خاصیت مغناطیسی دائمی پیدا میکند و آهن
خالص موقتاً دارای این خاصیت میگردد.
آهن ربا دارای دو قطب است، شمالی و جنوبی
و برای ساختن قطب نما و نیز معالجات طبی
بکار است. و در کتب قدیمه گویند که چون
آهن ربا را به آب سیر و خیوی روزه دار و
خون گوسفند ماده آلایند، خاصیت جذب آن
باطل گردد:
که گر سیر بر سنگ آهن ربای
بمالی نیاهنجد آهن ز جای.اسدی.