[ هَ دِ ] (حامص مرکب) قسوت. قساوَت. || شکیبائی بیش از حد: گفتم آهن دلی کنم چندی ندهم دل بهیچ دلبندی وآنکه را دیده بر دهان تو رفت هرگزش گوش نشنود پندی.سعدی.