[ اَ پِ خَ ] (ترکیب اضافی، اِ مرکب) اسبی که خراس بزور آن گردد: ابلق افلاک گردن بستهٔ فرمان اوست بی وقوف از باعث تدبیر چون اسب خراس. شانی تکلو.