[ اَ اَ کَ ] (نف مرکب) اسب افکن : دگر اندریمان سوار دلیر چو ارجاسپ اسپ افکن نره شیر.فردوسی. گزین کرد از ایشان ده و دو هزار سواران اسپ افکن نامدار.فردوسی. برآشفت از آن پور اسفندیار سواری بد اسپ افکن و نامدار.فردوسی.
و رجوع به اسب افکن شود.