معنی و تعریف
[ اِ بِ ] (اِخ) قصبهٔ کوچکی در سنجاق
بایبورد از ولایت ارضروم (ارزنةالروم) در ۶۰
هزارگزی شمال غربی ارضروم و ۸۷
هزارگزی شمال شرقی بایبورد در ساحل
راست چوروق صو. قریب ۱۰۰۰ تن سکنه
دارد. در زمانهای قدیم شهری بزرگ و مشهور
بوده. مورخین رومی آنرا هیسیراتیس و
جغرافیون عرب بلفظ اسبیرین نامیده اند.
قضای اسیر یکی از قضاهای چهارگانه ای
است که سنجاق بایبورد را تشکیل میدهند و
آن قسمتی از وادی چوروق صو را شامل
است. این قطعه بغیر از مرکز دارای ۱۳۴ قریه
میباشد. عدهٔ خانه های آن به ۵۲۸۱ باب و
نفوسش به ۳۲۰۱۷ تن بالغ میشود. ۱۱۶
جامع و مسجد و ۴۰ مدرسه و ۱۱۹ مکتب
صبیان و ۱۹ کلیسا و صومعه و ۶۳۶ دکان و ۲
کاروانسرا و ۱۷۸ آسیا دارد. محصولات
ارضیه آن عبارت است از حبوبات متنوعه و
انواع میوه و عمدهٔ صنایع محلیهٔ آن گلیم بافی
و قالیچه بافی است. (قاموس الاعلام ترکی).