[ اَ بِ دَ ] (ترکیب وصفی، اِ مرکب) اسبی که آنرا بضرب تسمه و دوال رانند: گر زهد همی جوئی چندین بدر میر چون میدوی ای بیهده چون اسب دوالی؟ ناصرخسرو.