معنی و تعریف
[ اَ ءَ ] (ع ن تف) نعت تفضیلی از سؤال.
خواهنده تر. بسیارسؤال تر.
- امثال:
اسألُ من فَلْحَس؛
و او مردی از
بنی شیبان بود، سهم و حصه ای از غنایم
جنگی که در آن نبود خواستی و چون دادندی
حصهٔ زن خویش نیز طلبیدی و چون بستدی
شتر خویش را نیز سهم خواستی. رجوع به
مجمع الامثال میدانی شود.
اسألُ من قرثع؛ مردی از بنی اوس بن ثعلبه
و او بروزگار معاویه بود و اعشی از بنی ثعلب
گوید:
اذاما القرثع الاوسی وافی
عطاءالناس اوسعهم سؤالا.
(مجمع الامثال میدانی).