[ کَ / کِ دَ ] (مص مرکب) برآوردن آه از سینه بر اثر غمی و اندوهی یا دریغ و حسرتی یا غبطه ای و مانند آن : از این کار دل تنگ شد شاه را همی هر زمان برکشید آه را.فردوسی.
- آه کشیدن برای چیزی؛ سخت آرزومند آن بودن. آهه. اهّه. تأوّه.