معنی و تعریف
[ اَسْ سا ] (اِخ) شهری در ایالت
استائوئن که آتشکدهٔ مهمی بدانجا بود و
ارشک مؤسس سلسلهٔ اشکانی در حضور آن
بتخت شاهنشاهی نشست و هوفمان حدس
زده است که آن آتشکده نسبتی با آذر برزین
مهر دارد. (ایران در زمان ساسانیان ترجمهٔ
یاسمی ص ۱۰۷). بعضی این شهر را قبل از
تسخیر شهر صددروازه یا بنای دارا پایتخت
اشکانیان میدانند و آنرا با قوچان یا بجنورد
مطابقت میدهند. (ایران باستان ص ۲۶۴۲).