[ اَ ها ] (ع ن تف) نعت تفضیلی از زهو. نازنده تر. متکبرتر. خودپسندتر. - امثال:
ازهی من ثعلب.

ازهی من ثور.

ازهی من دیک.

ازهی من ذباب.

ازهی من طاوس.

ازهی من غراب؛
لانه اذا مشی لایزال یختال و ینظر الی نفسه و قال: الجّ لجاجاً من الخنفساء و ازهی اذا ما مشی من غراب.
ازهی من وعل؛
قیل هو الشاء الجبلی و زعموا ان اسمه مشتق من الوعلة و هی الیقعة المنیفة من الجبل. (مجمع الامثال میدانی).