معنی و تعریف
[ اَ هَ ] (اِخ) ابن رستةبن عبداللََّه،
ابومحمد المُکتب اصفهانی، متوفی به سال
۲۸۶ هـ . ق. وی از محمدبن بکیر و سهل بن
عثمان و سعدویه روایت دارد. ابونعیم
اصفهانی بنقل از عبدالرحمن بن محمدبن سیاه
و عبداللََّه بن محمدبن جعفر از ازهر دو حدیث
از پیغامبر (ص) روایت کند. (ذکر اخبار
اصبهان چ لیدن سال ۱۹۳۱ صص ۲۲۷ -
۲۲۸).