[ اَزْ دُرْ رَ ] (اِخ) سه تن از معاریف و اسخیاء قریش که هم سفران بودند و قافله ای که در آن بسفر میشده اند زاد با خود نمی برده اند برای جود ازوادالرکب. یکی از آنان مسافربن ابی عمرو و دیگری زمعةبن اسود و سوم ابوامیةبن مغیره است. (از منتهی الارب). رجوع به ابوامیةبن مغیرةبن عبداللََّه شود.