[ اَ نُ ] (اِخ) موضعی در قول کثیربن عبدالرحمن: تأملت من آیاتها بعد اهلها باطراف اعظام فأذناب أزنُم محانی آناءٍ کأنَّ دروسها دروس الجوابی بعد حَول مُجَرَّمِ. و براء بجای زاء نیز روایت شده و ازنم، اکثر و اغلب است. (معجم البلدان).