[ اَ زَمْ ] (اِ) طرخون. (السامی فی الاسامی ص ۱۰۱ س ۲۲). داروئی است که آنرا بطم و بقم خوانند و بوی مادران و نیز شرر آتش. (مؤید الفضلاء). و رجوع به ارنبیز و ارنبیژ شود.