معنی و تعریف
[ اَ ] (اِ) درختچه ای که در همهٔ
جنگلهای شمالی حتی ارسباران و گلی داغ و
گردنهٔ چناران میروید. حدّ سفلای آن سواحل
آستارا و حد علیا، کتول در ارتفاع ۲۰۰۰
گزی. (گااوبا). ازگِل. نلکه. زعرور. سِر (در
آستارا). زِر. تُرسه سِر (در طوالش). فَتَر (در
اطراف رشت). کُنُس (در طالقان قزوین).
کنس. کنوس. کونوس (در گیلان و مازندران).
ترش کُنُش (در رامسر و شهسوار). تالاس
گور (در رامیان). کُندُز. کُندُس (در گرگان و
کجور). (گااوبا).
<۵۳۰۶۴۰۰۲۰۱۱۹۸۹۰۱>...