معنی و تعریف
[ اَ ] (ع ص، اِ) جِ زکی. (منتهی
الارب). پاکان. صاحبان ذهن صافی. (غیاث
اللغات):
ازبس مکان که داده و تمکین که کرده اند
خشنودم از کیای ری و ازکیای ری.
خاقانی (دیوان چ عبدالرسولی ص ۴۵۴).
تا این بشارت به امرا و اکابر و صدور معارف
و قضاة و رؤساء و مشایخ و ازکیا و اعیان...
(جهانگشای جوینی).