[ زَ / زِ بَ ] (نف مرکب) آویزه بندنده. آویزه بسته : چو گوش خدیو از لآلیّ پند شد از روی اخلاص آویزه بند.هاتفی.
|| (اِ مرکب) بندی که رویان (جنین) دانه را بجفت متصل کند. (فرهنگستان).