معنی و تعریف
[ اَ رَ ] (اِخ) ابراهیم بن عبدالرحمن بن
ابی بکر. او راست: تسهیل المنافع فی الطب و
الحکمة، مشتمل بر کتاب شفای ابدان و کتاب
الرحمة. وی گوید که این دو کتاب را گرد
آورده و لقط ابن الجوزی و برءالساعة و تذکرة
السویدی و غیره را بدان افزوده است.
(کشف الظنون). این کتاب در مطبعة الحلبی
بسال ۱۳۰۴ هـ . ق. و در مطبعة الخیریة۱۳۰۶
و در مطبعة الیمنیة به سال ۱۳۰۷ و ۱۳۰۸
بطبع رسیده است. (معجم المطبوعات).