[ اَ دَ / دِ ] (اِ) رمص. خیم چشم که در گوشهٔ چشم گرد آید: شعری دو است یکی را عبور خوانند برای آنکه مجره را عبره کند، دیگر غمیصا و آن تصغیر غمیص بود، من الغمص و هو الرمص، چنان روشن نیست، پنداری ازده در چشم دارد. (تفسیر ابوالفتوح رازی چ ۱ ج ۵ ص ۱۸۸).