[ اَ ] (اِخ) یکی از بزرگان اسلام که لکنت زبان همچو نبطیان داشت و مانند صهیب بن سنان و عبیداللََّه بن زیاد، حاء را ها تلفظ میکرد. (البیان و التبیین چ سندوبی ج ۱ ص ۷۵).