[ اِ دِ ] (ع مص) برداشتن. (زوزنی). چیزی چون مشک یا باری معتدل برداشته شتافتن. بار بر حسب طاقت خود برداشته شتافتن: اِزْدَأَبَ القربة؛ برداشت مشک را و شتافت. (از منتهی الارب).