معنی و تعریف
[ اِ زِ ] (اِخ) یکی از ملوک یهود (از
سال ۷۲۳ تا ۶۹۴ ق . م.). وی فلسطینیان را
مغلوب ساخت و پایهٔ بت پرستی را از کشور
یهود برانداخت و به رهائی قوم خویش از
تحت رقیت آثوریان و نپرداختن باج و خراج
کوشید. سناخریب از سلاطین آثور در زمان
این شهریار میخواست دیار بیت المقدس را در
تحت تسخیر و اقتدار خویش درآورد ولی
نتوانست و لشکرش تارومار شد و ناکام
برگشت. مناجات چندی از ازخیا بیادگار
مانده است. (قاموس الاعلام ترکی). و رجوع
به حزقیا شود.