معنی و تعریف
[ اِ زِ ] (اِخ) یکی از انبیاء
بنی اسرائیل که وی را در موقع تسخیر و
تخریب بیت المقدس با دیگر اسرائیلیان اسیر
کرده ببابل بردند و او پیشگوئیهای بسیار
دربارهٔ بازگشت بنی اسرائیل به بیت المقدس و
خاتمه یافتن اسارت آنان و مغیبات دیگر
داشته است. کتاب فصیحی محتوی بر اخبار و
اوضاع آن ایام دارد و خاتمهٔ احوال وی
مجهول است. (قاموس الاعلام ترکی). و
رجوع به حزقیل شود.