[ اِ بِ ءْ ] (ع مص) اِزْبیرار (در همهٔ معانی). خاستن. (زوزنی). برخاستن موی بر اندام. (منتهی الارب). موی بر اندام خاستن. || تخج برآوردن سگ. (منتهی الارب). || رستن پشم. || رستن نبات. (از منتهی الارب). || طلع. (تاج العروس). دمیدن و روئیدن و سر زدن پشم. || آمادهٔ شر و بدی شدن مرد. (منتهی الارب). تهیأ. (تاج العروس).