[ اِ ] (معرب، اِ) ایریغارون. بیونانی به معنی الشیخ فی الربیع است و آن نباتی است ساقش قریب بذرعی مایل بسرخی و برگش شبیه به برگ ترتیزک و بسیار کوچکتر از آن و گلش مایل به بنفشی و انبوه و در بو شبیه بسیب و در وسط گلش چیزی بباریکی موی رسته راست غیرمنحنی و در بهار سفید میشود و منبتش شهرهای خراب و زمین شوره است و در بیخ او نفعی نیست بسیار سرد و با اندک تحلیل و خوردن تازهٔ او در حال مورث خناق و در فعل مثل فطر و ضمادش جهت ورم خصیه و معده و با کندر جهت جراحت عصب و سایر اعضاء نافع است. (تحفهٔ حکیم مؤمن در مادهٔ ایریغارون). شجارین اندلس آنرا یربا خوانند. (دیسقوریدوس چهارم ۹۵). رجوع بابن البیطار چ مصر ج ۱ صص ۷۰ -۷۱ و ترجمهٔ لکلرک ج ۱ ص ۱۷۶ و ۱۷۷ و ایریغارون شود.