معنی و تعریف
[ اَ تِ ] (اِخ) آریسته. در اساطیر
یونانی پسر افولون و مادر او پری مسماة به
سیرِن بود. وی تربیت زنبورعسل را بمردم
آموخت و طبق اساطیر یونانی او بلااراده
موجب مرگ اریدیس زوجه ارفاؤس گردید و
پریان که هواخوه اریدیس بودند بانتقام وی
همهٔ زنبورهای اریسته را هلاک کردند.
اریسته نزد رب النوع پرُتِه شد. پرته بدو اندرز
داد که چهار گاو نر و چهار گوساله قربانی کند
تا ارواح خشمگین را آرام سازد و چون
قربانی بعمل آمد. از میان امعاء قربانیها
گروهی زنبور پدید آمد این داستان را ویرژیل
موضوع یکی از دلکش ترین منظومه های
خود قرار داده است.