معنی و تعریف
[ اَ تُ سِ ] (اِخ)
اَریستُکْسِنوس. فیلسوف و موسیقی دان
یونانی. مولد او تارانت در حدود ۳۵۰ ق . م.
وی تلمیذ ارسطو بود و بتقلید سوئیداس
چهارصد و پنجاه و سه تألیف کرد که از آنها
فقط «عناصرالنغم» او بما رسیده و آن
قدیمترین رسالهٔ موسیقی است که تاکنون
شناخته شده است.